Οι αποχαιρετισμοί είναι αναπόφευκτοι στη ζωή. Τελειώνουμε τις τάξεις των σχολείων που φοιτήσαμε, αποχαιρετούμε τα σπίτια που μείναμε, τις πόλεις που ζήσαμε, τις εργασίες στις οποίες απασχοληθήκαμε. Κυρίως όμως συχνά καλούμαστε να αποχαιρετούμε ανθρώπους και καταστάσεις… Εκεί που τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα είναι όταν «χάνουμε» τελεσίδικα ανθρώπους που είναι σημαντικοί για μας. Συνήθως αυτό γίνεται όταν «έρχεται» ένας θάνατος.
Σε κάθε αποχαιρετισμό αναδύονται συναισθήματα απώλειας, πόνου και θυμού. Αν αυτά τα συναισθήματα δεν εκφραστούν, μπορεί να συσσωρευτούν και να εκδηλωθούν ως ψυχοσωματικά συμπτώματα, καθώς το σώμα συχνά «μιλάει» για όσα η ψυχή αποσιωπά. Ελάχιστοι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι αυτά τα συναισθήματα είναι εύλογα. Ακόμη λιγότεροι τα αποδέχονται ως εμπειρίες που εμπλουτίζουν την προσωπικότητά τους.
Όταν η διαχείριση της απώλειας γίνεται δυσβάσταχτη, η ατομική ψυχοθεραπεία προσφέρει τον απαραίτητο χώρο για να επεξεργαστεί κανείς το πένθος του. Συχνά, ένας επώδυνος αποχαιρετισμός μπορεί να πυροδοτήσει μια βαθιά κατάθλιψη, καθιστώντας την υποστήριξη από έναν ειδικό αναγκαία για την ανάκτηση του νοήματος στη ζωή.
Συνήθως οι περισσότεροι άνθρωποι καταστέλλουν τα "δύσκολα" συναισθήματα, συρρικνώνοντας την προσωπικότητά τους. Οι ψυχολόγοι και ψυχίατροι του ινστιτούτου μας βοηθάμε τους ανθρώπους να μάθουν πώς να αποχαιρετούν, μετατρέποντας την απώλεια σε πηγή εσωτερικής δύναμης. Μέσα από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας που παρέχουμε, εστιάζουμε στην ενδυνάμωση του ατόμου ώστε να μπορεί να αντιμετωπίζει τις αλλαγές με θάρρος.
ΠΩΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ; Και ΠΩΣ ΟΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΟΥΝ; Η απάντηση βρίσκεται στη βαθιά κατανόηση του εαυτού μας και στην αποδοχή της ροής της ζωής.
